Webcomics που διαβάζω, μέρος 4ο
// March 20th, 2009 // 5 Comments » // comics
“The best-laid schemes o’ mice an’ men gang aft a-gley” είναι σκωτσέζικη παροιμία, μου λένε. Όχι, δε ξέρω τι ιδιαίτερη γνώση κατέχουν οι Σκωτσέζοι για τα σχέδια που καταστρώνουν τα ποντίκια και πόσο συχνά στραβώνουν (ίσως μας εξηγήσετε οι εκπάτρεις;), αλλά ως άνθρωποι κι αυτοί κάτι θα ξέρουν για τα σχέδια των ανθρώπων, αν μη τι άλλο!
Πριν σχεδόν δυο βδομάδες έγραφα ότι ήθελα να βγάλω το τελευταίο μέρος του αφιερώματος πριν τελειώσει το τριήμερο. Μια πανούκλα, 3 πακέτα halls, ένα πακέτο lysopaine, ένα strepsils, ένα μπουκάλι Hexalen κι ένα Mucothiol καθώς κι αμέτρητα χαρτομάντηλα αργότερα, συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Ένα σχέδιο που πήγε “a-gley” λοιπόν (έχω αποφασίσει ότι το “a-gley” σημαίνει “στο φούρνο της γειτονιάς για κρουασάν και σοκολάτα” στα δικά μου σκωτσέζικα -όχι, δε με νοιάζει τι σημαίνει στα σκωτσέζικα των σκωτσέζων!). Κι αφού γύρισε από το φούρνο και γέλασε με την κατάντια μου που δεν κάνει να φάω σοκολάτα γιατί με πειράζει στο λαιμό, με άφησε επιτέλους να γράψω το post.
Το post που ειρωνικά είναι το πιο καθυστερημένο από το webcomics-batch αλλά και το πιο μικρό, αφού συγκεντρώνει μόνο αυτά που ένιωθα πως δεν κολλούσαν με τα άλλα για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Έχουμε και λέμε:
Μια μοντέρνα Αλίκη σε μια διαφορετική Χώρα των Θαυμάτων, σχεδιασμένη από επαγγελματία του χώρου, κάτι που εκτός από εγγύηση ποιότητας αποτελεί και πηγή πολλών καθυστερήσεων στη δημοσίευση λόγω φόρτου. Οι υπομονετικοί ανταμοίβονται πάντως με το εντυπωσιακό σχέδιο και τα μαγευτικά μονοπάτια όπου μας συνοδεύει η ιστορία του. Ανανεώνεται σποραδικά.
