Olrandir

Vocaloid performs “Aria di mezzo carattere”

// October 2nd, 2007 // No Comments » // music, web

Aria di mezzo caraterre, από το Final Fantasy VI, μουσική Nobuo Uematsu και στίχοι Nobuo Uematsu και Yoshinori Kitase. Η παραπάνω εκτέλεση προφανώς δε φιγουράρει στο ίδιο το παιχνίδι (που βγήκε το 1994 για το SNES, και τότε όλες οι μουσικές ήταν midi), και το ενδιαφέρον της είναι πως, ενώ το video μαντεύω πως είναι από την επανέκδοση του παιχνιδιού για PlayStation, ο ήχος είναι εξ’ολοκλήρου παραγωγή του λογισμικού Vocaloid, συμπεριλαμβανομένου της φωνής!

Το λογισμικό με τη μαγική δυνατότητα μίμησης του ανθρώπινου τραγουδιού είναι προϊόν της Yamaha και κυκλοφόρησε το 2004, ενώ το youtube διαθέτει πολλά εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα της χρήσης του (όπως αυτό, ή αυτό).

Sigur Rós – Heima

// September 30th, 2007 // 2 Comments » // film, music

Η ταινία ακολουθεί τους Sigur Rós στην περιοδεία που κάνανε στην πατρίδα τους, τη μαγευτική Ισλανδία. Ερημωμένα εργοστάσια ζωντανεύουν και άδειες χαράδρες χορεύουν υπό τους ήχους των αινιγματικών μουσικών που έχουν προκαλέσει αίσθηση παγκοσμίως με τις ανορθόδοξες συνθέσεις τους.

[ official :: imdb :: aiff ]

Την είδα ξαπλωμένος στη μοκέτα του Απόλλων (εξαντλημένα γαρ τα κανονικά εισιτήρια), κι αν μπορούσα να διαλέξω ανάμεσα σε αυτό και σε κανονική θέση, μάλλον πάλι ξαπλωμένος θα την έβλεπα.

Η ταινία, γυρισμένη εξ’ολοκλήρου σε HD (εκτός από μερικά πλάνα δανεισμένα από τηλεοπτικές εκπομπές), είναι τόσο ανατριχιαστικά όμορφη που δεν περιγράφεται. Υπήρχαν στιγμές που δεν ήθελα να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρά μου, για να μη χάσω το θέαμα! Αυτό βέβαια είναι μεγάλο κατόρθωμα από πλευράς του σκηνοθέτη Dean DeBlois (που ήταν παρών στην προβολή), αφού η μουσική του συγκροτήματος είναι τέτοια ώστε θέλεις να την απολαύσεις με κλειστά μάτια και να χαθείς στους ήχους της. Και για του λόγου το αληθές:

[audio http://robert.gadling.googlepages.com/SigurRos-TakkGlosoli.mp3]

Η αίσθηση του να βλέπεις αυτό το μεγαλοφυές συγκρότημα να παίζει ακουστικό live μπροστά σε καμμιά δεκαριά επαρχιώτες και μερικές κατσίκες είναι απίστευτη κι άνετα συγκρίσιμη με το να τους βλέπεις, στο τέλος της ταινίας, να παίζουν μπροστά σε κοινό χιλιάδων ατόμων στο Reykjavik. Αν δεν κερδίσει στο διαγωνιστικό “Μουσική & Φιλμ” του Φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας”, θα φάω το καπέλο μου!

The future’s so bright…

// September 27th, 2007 // No Comments » // music

Από το καινούριο τεύχος (81, 27/09/2007) της Lifo:

Αυτό που σε άλλες χώρες είναι το νέο mainstream, εδώ είναι καταδικασμένο να μείνει για πολύ ακόμα στο περιθώριο. Δυστυχώς. Με το ραδιόφωνο ανύπαρκτο και τις πόρτες των δισκογραφικών κλειστές, η μόνη διέξοδος για να παρουσιάσει κάποιος νεαρός μουσικός τη δουλειά του είναι το ίντερνετ. Κυρίως το MySpace. Αυτό που φαινόταν να κινείται υπόγεια αρχίζει να γίνεται μαζικό, τουλάχιστον όσον αφορά τον αριθμό των νέων ονομάτων που εμφανίζονται καθημερινά. Αυτές είναι μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις του αθηναϊκού MySpace που ξεχώρισε ο Μ.Ηulot.