Olrandir

Shoot ‘em up

// December 3rd, 2007 // No Comments » // film

Περίμενα χαζοταινία με πιστολίδι και τίποτα άλλο, αλλά με εξέπληξε με ενδιαφέρουσα πλοκή και υποδόριο κοινωνικό σχολιασμό κατά της οπλοφορίας.

[ official :: imdb :: wiki :: rt/mc :: mftm ]

(more…)

Persepolis

// October 21st, 2007 // No Comments » // film

Αφοπλιστικά αυθεντική αυτοβιογραφία, και μια απολαυστική ταινία.

[ official :: imdb :: wiki :: rt :: trailer ]

(more…)

Εσείς, οι ζωντανοί

// October 19th, 2007 // No Comments » // film

Η νέα ταινία του Roy Andersson, Du Levande, παίζεται από χθες Πέμπτη στους κινηματογράφους (δύο όλους κι όλους στην Αθήνα: Άστυ και Δαναός 1).

[ official :: imdb :: mftm :: athinorama ]

Εγώ την είδα στο φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας”, και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα (τα reviews πάντως λένε πως η προηγούμενη του σκηνοθέτη, Τραγούδια από το Δεύτερο Όρωφο, είναι καλύτερη, αλλά δεν την έχω δει). Απολαυστικά σουρεαλιστική, με μεγαλειώδεις κι επιβλητικές σκηνές, κάθε ένα καρέ αυτής της ταινίας θα μπορούσε να εμφανιστεί σε έκθεση φωτογραφίας και να έχει τους πάντες να το κοιτάνε εκστατικοί και να μιλάνε για φωτισμό, καδράρισμα, ισορροπία, και λοιπά χαρακτηριστικά της ακίνητης εικόνας. Ως ταινία, περισσότερη προσοχή τραβάνε οι διάλογοι, η ηθοποιία των ερασιτεχνών που παίζουν, και βέβαια η βαθύτατη κοινωνική κριτική του Andersson. Όσοι έχουν περάσει έστω λίγο από Σουηδία, θα αναγνωρίσουν τις συμπεριφορές που στην ταινία αποδίδονται ως σουρεαλιστικές, ως τις καθημερινές συμπεριφορές των πιο άχαρων μελών της σουηδικής (αλλά, είμαι σίγουρος, και πολλών άλλων) κοινωνίας. Εν κατακλείδι και για να μην κουράσω, πολύ όμορφη ταινία που περιγράφει τραγικωμικές καταστάσεις της καθημερινής μας ζωής και τις βάφει με ένα μελαγχολικό χρώμα, όπως και τους αρμόζει.

Εισητήρια για τις Cult ταινίες του πανοράματος

// October 10th, 2007 // No Comments » // film

Όχι από εμένα, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, αλλά από το ένθετο “9″ της Ελευθεροτυπίας.

Ο διαγωνισμός αφορά στις ταινίες του Cult αφιερώματος του 20ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, οι οποίες αν δε το ξέρατε (γιατί άραγε; δεν είδατε πουθενά να λέει συγκεντρωτικά όλες τις ταινίες του αφιερώματος; </sarcasm> :p) είναι οι εξής:

• Laura του Όττο Πρέμινγκερ, Ιντεάλ, Δευτέρα 15 Οκτ., 19:00
• C’est arrivé près de chez vous (ή “Man Bites Dog” όπως υποστηρίζει το πρόγραμμα πως είναι ο πρωτότυπος τίτλος) του Ρεμί Μπελβώ, Τριανόν, 11 Οκτ., 20:15
  Θα προηγηθεί το 15λεπτο ZAKARIA
• The Devil Is A Woman του Γιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ, Τριανόν, 12 Οκτ., 23:15
• Gun Crazy (aka Deadly Is the Female) του Τζόζεφ Λιούις, Τριανόν, 13 Οκτ., 23:15
  Θα προηγηθεί το 5λεπτο  BY THE KISS
• Tarzan And His Mate του Σεντρίκ Γκίμπονς, Τριανόν, 14 Οκτ., 19:15
  Ακολουθεί το 14λεπτο VINCENT
• Invasion Of The Body Snatchers του Ντον Σίγκελ, Τριανόν, 15 Οκτ., 23:00
• Forty Guns του Σάμιουελ Φούλερ, Τριανόν, 16 Οκτ., 17:30
• My Little Chickadee τουΈντουαρντ Κλάιν, Τριανόν, 17 Οκτ. 19:30
  Θα προηγηθεί το 15λεπτο NEVER LIKE THE FIRST TIME
• Ο Δράκουλας των Εξαρχείων του Νίκου Ζερβού, Τριανόν, 17 Οκτ., 23:20
• Eraserhead του Ντέιβιντ Λίντς, Μικρόκοσμος, 11 Οκτ., 21:00
• A Bucket of Blood του Ρότζερ Κόρμαν, Μικρόκοσμος, 13 Οκτ., 23:15
• Reservoir Dogs του Κουέντιν Ταραντίνο, Μικρόκοσμος, 14 Οκτ., 20:30
• Performance των Ντόναλντ Καμέλ και Νίκολας Ρεγκ, Μικρόκοσμος, 15 Οκτ., 21:00
• Don’t Look Now του Νίκολας Ρέγκ, Μικρόκοσμος, 17 Οκτ., 21:00

Καμμία τους ιδιαίτερα δυσεύρετη, οπότε ίσως και να αξίζει να κατεβάσετε καμμιά σε torrent και να την απολαύσετε με καφροπαρέα σε σπίτι, παρά να δώσετε 5€ για να πάτε σε κυριλέ κινηματογράφο όπου θα ξινίσουν άμα χυθεί η μπύρα.

20ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

// October 8th, 2007 // No Comments » // film

Από την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου έως και την Κυριακή 21 Οκτωβρίου, στους κινηματογράφους Ιντεάλ, Τριανόν και Μικρόκοσμος. Το πρόγραμμα είναι (επιτέλους!) διαθέσιμο online σε μια χαρακτηριστικά κακάσχημη κι ελλιπή ιστοσελίδα που μόνο η ελευθεροτυπία θα μπορούσε να έχει επιμεληθεί…

Ταινίες που μου τράβηξαν την προσοχή:

• 4 months, 3 weeks and 2 days (4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 ημέρες), Ιντεάλ, 11 Οκτ., 21:45
  [ imdb :: rt :: wiki ]
• Suna no onna (Η γυναίκα της άμμου), Μικρόκοσμος, 11 Οκτ., 22:45
  [ imdb :: rt :: wiki ]
• Invasion of the body snatchers (Οι άνθρωποι του τρόμου), Τριανόν, 15 Οκτ., 23:00
  [ imdb :: rt :: wiki ]
• Daratt (Εποχή ξηρασίας), Ιντεάλ, 17 Οκτ., 21:30
  [ imdb :: rt :: wiki ]
• Se, jie (Προσοχή, πόθος), Ιντεάλ, 19 Οκτ., 21:30
  [ imdb :: rt :: wiki ]

Granted, μετά το εντυπωσιακό πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας”, οι προσφορές του πανοράματος φαντάζουν πολύ πενιχρές, αλλά με 5€ εισητήριο, όλο και κάποια θα τιμήσουμε. Ίσως το τιμημένο με το Χρυσό Φοίνικα των Καννών 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 ημέρες, ή το τιμημένο με το Χρυσό Λέοντα της Βενετίας Προσοχή, πόθος˙να δούμε μόνο αν θα έχουμε ελπίδα να βρούμε εισητήριο, αφού η προπώληση γίνεται μόνο για την ίδια ημέρα.

Wall·e: καλοκαίρι 2008 από την Pixar

// October 4th, 2007 // 1 Comment » // film

[ official :: imdb :: trailer :: mftm ]

Ένα ρομποτάκι που δε μιλάει, παρατημένο μόνο του στη Γη για να την καθαρίσει για τους ανθρώπους που παράτησαν την προσπάθεια και την κάνανε ομαδικά για το διάστημα. Με άφωνο πρωταγωνιστή, ή πολύ καλό θα είναι ή πολύ πατάτα. Ο verbal του movies for the masses τραβάει παραλληλισμούς με Charlie Chaplin (με τους οποίους δεν είμαι σίγουρος ότι συμφωνώ), και προσωπικά σκέφτομαι όλα αυτά τα μικρού μήκους animations που κυκλοφορούν κι όπου υπάρχουν μόνο sound effects και καθόλου λόγος, και προσπαθώ να σκεφτώ γιατί να μη δουλέψει το ίδιο μοντέλο σε μεγάλου μήκους ταινία. Γιατί θα βαρεθείς να ακούς μουγκρητά και μπλιπ-μπλιπ φαντάζομαι, σαν μονόλογο του R2D2, αλλά ας μην κατακρίνω την ταινία από το πρώτο teaser. Άλλωστε τα λεγόμενα του σκηνοθέτη (που άκουσα σε αυτό το βιντεάκι που περιλαμβάνει κάποια mini spoilers) αποκαλύπτουν πως θα υπάρχει και πλοκή και δεύτερος χαρακτήρας, οπότε ίσως και να υπερβάλλω. Εξ’άλλου, δεν υπάρχει περίπτωση να δει κανείς το trailer και να μην χαρακτηρίσει cutesy-wutesy τον Wall·e! Awww…

Βραβεία “Νύχτες Πρεμιέρας”

// October 1st, 2007 // No Comments » // film

Χρυσή Αθηνά: ΧΧΥ (“ΧΧΥ”, Αργεντινή / Γαλλία / Ισπανία, Lucía Puenzo)

βραβείο Σκηνοθεσίας της Πόλης των Αθηνών: Bikur Hatizmoret (“Η επίσκεψη της μπάντας”, Ισραήλ / Γαλλία, Eran Kolirin)

βραβείο Σεναρίου: La Zona (“Ζώνη Άμυνας”, Ισπανία / Μεξικό, Laura Santullo, σκηνοθέτης: Rodrigo Plà)

βραβείο Κοινού: Naissance des Pieuvres (“Νούφαρα”, Γαλλία, Céline Sciamma)

βραβείο τμήματος “Μουσική και Φιλμ”: Heimatklänge (“Μακρινοί Αντίλαλοι”, Ελβετία / Γερμανία, Stefan Schwietert)

Καταγγέλω τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που στέρησαν τη διάκριση από την υπερταινία Heima των Sigur Rós! Προτείνετε συνταγές για το καπέλο μου…

Δεν είδα καμμία ταινία από αυτές που τελικά βραβεύτηκαν, οπότε δεν έχω ιδέα αν άξιζαν όντως, απ’ότι μου λέει ο brother που ήταν εθελοντής και είδε ένα μάτσο ταινίες τσάμπα πάντως άξιζαν.

Πίστευα πάντως πως ταινία με πρωταγωνιστή ερμαφρόδιτο (το XXY) θα μπορούσε να ιντριγκάρει μόνο εμένα που είμαι μεγαλωμένος ανάμεσα σε futanari και shuta-kon κι έχω συνηθίσει τέτοια θέματα. To be honest, χαίρομαι που βγαίνω λάθος. Κάπου την είχα πετύχει την ταινία σε τορρεντάδικο, άμα βρω κι υπότιτλους θα επανέλθω με σχολιασμό.

DeviantArt Film

// October 1st, 2007 // No Comments » // film, web

Η ανακοίνωση, και το αντίστοιχο section στο site.

Λες και δεν είχαμε ήδη αρκετά να δούμε… joking, κρίνοντας από την ποιότητα των μη χρονικά μεταβαλλόμενων έργων που υπάρχουν στον εν λόγω ιστοχώρο θα πρέπει να είναι πολύ αξιόλογο! Ιδώμεν.

Sigur Rós – Heima

// September 30th, 2007 // 2 Comments » // film, music

Η ταινία ακολουθεί τους Sigur Rós στην περιοδεία που κάνανε στην πατρίδα τους, τη μαγευτική Ισλανδία. Ερημωμένα εργοστάσια ζωντανεύουν και άδειες χαράδρες χορεύουν υπό τους ήχους των αινιγματικών μουσικών που έχουν προκαλέσει αίσθηση παγκοσμίως με τις ανορθόδοξες συνθέσεις τους.

[ official :: imdb :: aiff ]

Την είδα ξαπλωμένος στη μοκέτα του Απόλλων (εξαντλημένα γαρ τα κανονικά εισιτήρια), κι αν μπορούσα να διαλέξω ανάμεσα σε αυτό και σε κανονική θέση, μάλλον πάλι ξαπλωμένος θα την έβλεπα.

Η ταινία, γυρισμένη εξ’ολοκλήρου σε HD (εκτός από μερικά πλάνα δανεισμένα από τηλεοπτικές εκπομπές), είναι τόσο ανατριχιαστικά όμορφη που δεν περιγράφεται. Υπήρχαν στιγμές που δεν ήθελα να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρά μου, για να μη χάσω το θέαμα! Αυτό βέβαια είναι μεγάλο κατόρθωμα από πλευράς του σκηνοθέτη Dean DeBlois (που ήταν παρών στην προβολή), αφού η μουσική του συγκροτήματος είναι τέτοια ώστε θέλεις να την απολαύσεις με κλειστά μάτια και να χαθείς στους ήχους της. Και για του λόγου το αληθές:

[audio http://robert.gadling.googlepages.com/SigurRos-TakkGlosoli.mp3]

Η αίσθηση του να βλέπεις αυτό το μεγαλοφυές συγκρότημα να παίζει ακουστικό live μπροστά σε καμμιά δεκαριά επαρχιώτες και μερικές κατσίκες είναι απίστευτη κι άνετα συγκρίσιμη με το να τους βλέπεις, στο τέλος της ταινίας, να παίζουν μπροστά σε κοινό χιλιάδων ατόμων στο Reykjavik. Αν δεν κερδίσει στο διαγωνιστικό “Μουσική & Φιλμ” του Φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας”, θα φάω το καπέλο μου!

Tekkonkinkreet

// September 28th, 2007 // No Comments » // film

[ imdb :: rt/mc :: aiff :: mftm ]

Η δυαδικότητα της ανθρώπινης φύσης φαίνεται να είναι το θέμα της ταινίας: οι πρωταγωνιστές είναι δύο αδέρφια, o Μαύρος (Kuro) κι ο Άσπρος (Shiro). Δύο αδέρφια και οι περιπέτειές τους σε μία πόλη εξίσου διχασμένη όσο οι άνθρωποι που την κατοικούν -όλοι την μισούν, τη βία στους δρόμους της, τα κακόφημα δρομάκια, αλλά ταυτόχρονα όλοι την αγαπούν, τις αναμνήσεις από την ενηλικίωσή τους, τα όμορφα σοκάκια.

Η ταινία είναι αισθητικά εντυπωσιακή, και παρ’ότι αρχικά σε ξενίζει το σχεδόν παιδικό κι ερασιτεχνικό σχέδιο των χαρακτήρων, γίνεται προφανές πως αυτό είναι σκόπιμο, και οι αριστοτεχνικές κινήσεις της “κάμερας” και τα όμορφα πλάνα αποζημιώνουν με το παραπάνω για αυτό (για να μην αναφέρω την πανέμορφη μουσική που ντύνει θεσπέσια τις σκηνές δράσης).

Προς το τέλος ωστόσο η ταινία κάνει μια αρκετά ενοχλητική (και καταθλιπτική) κοιλιά, που κλείνει με ένα από τα κλασσικά σουρεαλιστικά dream sequence που τόσο αγαπούν οι ιάπωνες, που αν και εντυπωσιακό θα μπορούσε σίγουρα να έχει περικοπεί σημαντικά ώστε να μη κουράσει τόσο. Συνολικά ωστόσο η ταινία είναι πολύ αξιόλογη και σίγουρα αξίζει να τα πάει καλά στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου “Νύχτες Πρεμιέρας” της Αθήνας.

By the way, o σκηνοθέτης της ταινίας, Michael Arias, είναι ο πρώτος μη ιάπωνας σκηνοθέτης σε anime ταινία μεγάλου μήκους, ενώ ταυτόχρονα η ταινία είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους που έχει σκηνοθετήσει ποτέ του. Καλή αρχή!