// September 28th, 2007 // No Comments » // film
[ imdb :: rt/mc :: aiff :: mftm ]
Η δυαδικότητα της ανθρώπινης φύσης φαίνεται να είναι το θέμα της ταινίας: οι πρωταγωνιστές είναι δύο αδέρφια, o Μαύρος (Kuro) κι ο Άσπρος (Shiro). Δύο αδέρφια και οι περιπέτειές τους σε μία πόλη εξίσου διχασμένη όσο οι άνθρωποι που την κατοικούν -όλοι την μισούν, τη βία στους δρόμους της, τα κακόφημα δρομάκια, αλλά ταυτόχρονα όλοι την αγαπούν, τις αναμνήσεις από την ενηλικίωσή τους, τα όμορφα σοκάκια.
Η ταινία είναι αισθητικά εντυπωσιακή, και παρ’ότι αρχικά σε ξενίζει το σχεδόν παιδικό κι ερασιτεχνικό σχέδιο των χαρακτήρων, γίνεται προφανές πως αυτό είναι σκόπιμο, και οι αριστοτεχνικές κινήσεις της “κάμερας” και τα όμορφα πλάνα αποζημιώνουν με το παραπάνω για αυτό (για να μην αναφέρω την πανέμορφη μουσική που ντύνει θεσπέσια τις σκηνές δράσης).
Προς το τέλος ωστόσο η ταινία κάνει μια αρκετά ενοχλητική (και καταθλιπτική) κοιλιά, που κλείνει με ένα από τα κλασσικά σουρεαλιστικά dream sequence που τόσο αγαπούν οι ιάπωνες, που αν και εντυπωσιακό θα μπορούσε σίγουρα να έχει περικοπεί σημαντικά ώστε να μη κουράσει τόσο. Συνολικά ωστόσο η ταινία είναι πολύ αξιόλογη και σίγουρα αξίζει να τα πάει καλά στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου “Νύχτες Πρεμιέρας” της Αθήνας.
By the way, o σκηνοθέτης της ταινίας, Michael Arias, είναι ο πρώτος μη ιάπωνας σκηνοθέτης σε anime ταινία μεγάλου μήκους, ενώ ταυτόχρονα η ταινία είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους που έχει σκηνοθετήσει ποτέ του. Καλή αρχή!
