// September 1st, 2008 // 3 Comments » // film
Ένα ενδιαφέρον πείραμα μέχρι στιγμής (λεπτομέρειες για τη δομή του πειράματος εδώ). H μία βδομάδα διακοπή που έκανα τυχαία (παραλία και ταινία στο laptop δε συνδυάζονται άνετα) στάθηκε σημαντική τελικά, για αποτίμηση του εγχειρήματος και απαρίθμηση συμπερασμάτων. Μέχρι στιγμής είνια αρκετά πιο κουραστικό απ’ότι περίμενα, ωστόσο δεν έχω σκοπό να το παρατήσω, αφού μου έχει δώσει πολύτιμες εμπειρίες που αλλιώς δε θα είχα ζήσει, έχω δει ταινίες που αλλιώς δε θα είχα δει, κι έχω μάθει και μερικά πράματα παραπάνω. Συμπερασματικά λοιπόν:
- Χρειάζεται λίγο λασκάρισμα αυτό το πρόγραμμα. Να το κάνω λίγο πιο ελαστικό και να θεσπίσω κάποιου είδους διάλειμμα ίσως, όπως αυτό που έκανα όταν πήγα Ναύπλιο.
- Συνειδητοποιώ πως ψιλο-βαριέμαι τις ταινίες τρόμου. Λέω στο εφ’εξής να αφιερώσω το τμήμα που τους αναλογεί σε παραγωγές αποκλειστικά splatter και λοιπού horror-exploitation. Ίσως να κάνω μια εξαίρεση για καμμιά ζομπο-ταινία, που είναι και της μόδας τώρα τελευταία.
- Όμοια, οι ταινίες μυστηρίου και noir είναι βαρετές αν τις βλέπεις μόνος σου. Λέω να τις διώξω από το πρόγραμμα και να τις κρατήσω για όταν βρω παρέα.
- Ανακάλυψα πως λατρεύω τις γερμανικές ταινίες του μεσοπολέμου (το wikipedia ονομάζει την περίοδο Weimar Germany, το οποίο είναι περίπου τόσο ηλίθιο όνομα όσο και το να λέμε Ναυπλιώτικη Ελλάδα και να εννοούμε την περίοδο του Καποδίστρια). Fritz Lang γούσταρα ήδη, Wiene τώρα έμαθα, και η λίστα με σημαντικές ταινίες της περιόδου (εξπρεσσιονιστικές οι περισσότερες) με ενθουσιάζει!
- Επίσης συνειδητοποίησα πως γουστάρω exploitation και b-movie ταινίες. Να’στε σίγουροι πως στο μέλλον η λίστα θα περιλαμβάνει κι άλλες τέτοιες.
- Όταν έλεγα “σινεφίλ”, είχα στο μυαλό μου και φεστιβαλικές (από εκείνες που σαρώνουν σε φεστιβάλ και πατώνουν σε αίθουσες), τις οποίες κατέληξα να αγνοήσω εντελώς. Εφ’εξής θα βλέπω εναλλάξ, μία παλιά και μία πρόσφατη (την επόμενη βδομάδα ίσως), για να βολέψω κι αυτές κάπου.
- Υπάρχουν και κάμποσες μη φεστιβαλικές πρόσφατες ταινίες που δεν έχω δει, και με φωνάζουν παραπονιάρικα από τη στοίβα με τις ταινίες. Για παράδειγμα, δεν έχω δει το Bourne ακόμα -κανένα από τα τρία. Κάτι πρέπει να κάνω και γι’αυτό.
- Καλός ο ασιατικός κινηματογράφος, αλλά δεν είμαι σίγουρος πως του αξίζει μια κατηγορία μόνος του. Θα το αναδιαμορφώσω κι αυτό.
Με αυτά τα συμπεράσματα λοιπόν, αναδιοργανώνω τη βδομάδα μου ως εξής: μία ημέρα splatter/horror-exploitation, μία ημέρα exploitation σκέτο, μία ημέρα σινεφίλ (εναλλάξ πρόσφατες και παλιές -προ του ’80- παραγωγές), μία ημέρα επιστημονική και μη φαντασία και, τέλος, δύο ημέρες free-for-all, anything goes, ό,τι να’ναι. Το σκεπτικό είναι στις anything goes ημέρες να βολέψω και τις blockbuster-ιές που δεν έχω δει, καθώς και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.
Α, επίσης, έβγαλα τον ασιατικό κινηματογράφο από τις κατηγορίες, αλλά προς αντικατάστασή του έχω την εξής πρόκληση στον εαυτό μου: τουλάχιστον μία από τις ταινίες που θα δω (οποιασδήποτε κατηγορίας), θα είναι σε γλώσσα άλλη από αγγλικά ή γαλλικά. Δε θα είναι δύσκολο να το καταφέρω, απλώς χρειάζομαι κάτι να με υποχρεώσει να το κάνω και να μου ανοίξει τους ορίζοντες (ψήνω ήδη μερικές ρώσικες επιστημονικής φαντασίας που μου τραβήξαν την προσοχή).
Τέλος, για να κάνω την όλη ιστορία λίγο πιο public και ενδιαφέρουσα, επιστρατεύω το tumblr. Στο tumblelog μου λοιπόν θα σχολιάζω άμεσα την ταινία που μόλις έχω δει. Θα έχω και το εβδομαδιαίο round-up post, ίσως με παραπάνω σχολιασμό, αλλά για λίγο παραπάνω αμεσότητα ρίξτε μια βόλτα και προς τα εκεί.
