Olrandir

Webcomics που διαβάζω, μέρος 4ο

// March 20th, 2009 // comics

“The best-laid schemes o’ mice an’ men gang aft a-gley” είναι σκωτσέζικη παροιμία, μου λένε. Όχι, δε ξέρω τι ιδιαίτερη γνώση κατέχουν οι Σκωτσέζοι για τα σχέδια που καταστρώνουν τα ποντίκια και πόσο συχνά στραβώνουν (ίσως μας εξηγήσετε οι εκπάτρεις;), αλλά ως άνθρωποι κι αυτοί κάτι θα ξέρουν για τα σχέδια των ανθρώπων, αν μη τι άλλο!

Πριν σχεδόν δυο βδομάδες έγραφα ότι ήθελα να βγάλω το τελευταίο μέρος του αφιερώματος πριν τελειώσει το τριήμερο. Μια πανούκλα, 3 πακέτα halls, ένα πακέτο lysopaine, ένα strepsils, ένα μπουκάλι Hexalen κι ένα Mucothiol καθώς κι αμέτρητα χαρτομάντηλα αργότερα, συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Ένα σχέδιο που πήγε “a-gley” λοιπόν (έχω αποφασίσει ότι το “a-gley” σημαίνει “στο φούρνο της γειτονιάς για κρουασάν και σοκολάτα” στα δικά μου σκωτσέζικα -όχι, δε με νοιάζει τι σημαίνει στα σκωτσέζικα των σκωτσέζων!). Κι αφού γύρισε από το φούρνο και γέλασε με την κατάντια μου που δεν κάνει να φάω σοκολάτα γιατί με πειράζει στο λαιμό, με άφησε επιτέλους να γράψω το post.

Το post που ειρωνικά είναι το πιο καθυστερημένο από το webcomics-batch αλλά και το πιο μικρό, αφού συγκεντρώνει μόνο αυτά που ένιωθα πως δεν κολλούσαν με τα άλλα για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Έχουμε και λέμε:

Kukuburi

Μια μοντέρνα Αλίκη σε μια διαφορετική Χώρα των Θαυμάτων, σχεδιασμένη από επαγγελματία του χώρου, κάτι που εκτός από εγγύηση ποιότητας αποτελεί και πηγή πολλών καθυστερήσεων στη δημοσίευση λόγω φόρτου. Οι υπομονετικοί ανταμοίβονται πάντως με το εντυπωσιακό σχέδιο και τα μαγευτικά μονοπάτια όπου μας συνοδεύει η ιστορία του. Ανανεώνεται σποραδικά.

Weird Fishes

Από τα πιο μυστήρια comic που διαβάζω, δε φαίνεται να έχει σενάριο (πέραν ενός υποτυπώδους πλαισίου διάδρασης των χαρακτήρων) όσο περισσότερο συναισθήματα δεμένα μεταξύ τους -ωραία συναισθήματα πάντως, που ποικίλουν από παιδιάστικα μέχρι lsd-influenced τριπαρίζοντα (υπάρχει αυτή η λέξη;). Ανανεώνεται μια φορά την εβδομάδα.

Lackadaisy

Ένας από τους λόγους που έσπευσα μόλις τελείωσα την εργασία μου να δημοσιεύσω το post τη σημερινή μέρα είναι ότι μόλις κυκλοφόρησε το παρών comic σε βιβλίο (dead trees version), κι αν το παραγγείλετε μέσα στο σαββατοκύριακο έχετε κι ένα pin-άκι δώρο. Για την ερώτηση πού κολλάει το pin με το comic, θα βρείτε την απάντηση στις σελίδες αυτής της γκανγκστερικής περιπέτειας με ανθρωπόμορφες γάτες για πρωταγωνιστές, που διαδραματίζεται την εποχή της ποτο-απαγόρευσης. Does it get better than that? Ανανεώνεται σποραδικά.

No Pink Ponies

Θα’πρεπε να’χει μπει στα strips, αλλά μέχρι πρότινος βρισκόταν σε νάρκη και το είχα ξεχάσει. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα χαριτωμένο comic που μέσω αυτόνομων (και ψυχαγωγικών) στριπ διηγείται την ιστορία μιας κοπέλας που αγαπάει τα comic κι ενός τυπά που αγαπάει τα comic και πώς καταλήγουν να αγαπάνε ο ένας τον άλλον. Ανανεώνεται κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή (τώρα πλέον). Τσεκάρετε και το Marry Me, από τον ίδιο σχεδιαστή με άλλο σεναριογράφο, σε μια limited run (μικρή δηλαδή, έχει ήδη ολοκληρωθεί) ιστορία πολύ παρόμοια σε στυλ.

Zebra Girl

Εμπνευσμένος από το προηγούμενο επαν-εύρημά μου, είπα να εξετάσω αν επανήλθαν και κάποια άλλα comics που είχαν πέσει σε λήθη, κι ω του θαύματος, μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες εξανέστη εκ νεκρών! Το Zebra Girl ξεκίνησε το 2000 ως χαζοχαρούμενο fantasy/slapstick πράμα, αλλά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ σκοτεινότερο κι απολαυστικότερο αργότερα. Τώρα πλέον είναι ένα fantasy αμάλγαμα δράματος και θρίλερ που δανείζεται με έναν ιδιότροπο τρόπο στοιχεία από cartoon, παραμύθια και σύγχρονη ποπ κουλτούρα, και τα μετατρέπει σε κάτι που θα μπορούσατε να φανταστείτε να κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σας τη νύχτα. Ανανεώνεται κάθε βδομάδα -υποτίθεται.

Αυτά για τα webcomics, με πήρε 4 posts και πολύ περισσότερο καιρό απ’ότι περίμενα, αλλά ολοκληρώθηκε επιτέλους. Μην αμελήσετε να αφήσετε τα σχόλιά σας για το πώς σας φάνηκαν οι επιλογές μου, και να μοιραστείτε και τις δικές σας προτιμήσεις -όσο εγώ θα παίρνω μια ανάσα!